زبان به عنوان عملکرد نیمکره ی چپ:گواهی از اسیب مغز و افازی در 61،پزشک فرانسوی سمعک کودکان پاول بروکا به باستان شناس جامعه ی پاریس گزارش داده که یک بیمکار که به عنوان tan شناخته شده زیرا انها تنها سیلابی بوده که او میتوانست بگوید. Tan در این موقعیت نزدیک به موتیسم کامل برای بیشتر 20سال مانده بود.اگرچه او همچنین فلجشدر سمت راست بدنش در سالهای اخیر پیشرفت کرده_وقتی بروکا مغزش را در کالبد شکافی معاینه کرد یک اسیب روی سمت چپ مغز به خاطر کیست پر شده با مایع پیدا کرد.بروکا متقابلا روی کیس های بسیار بیشتری ،بیمارانی که استعداد در مهارت صحبت کردن را از دست داده بودنو در همه نیمکره ی چپ اسیب دیده بود.(کاپلان 1987برای گزارش کامل تاریخی فهمید)
موقعیتی که در ان زبان عملکردی به شدت اسیب دیده به عنوان افازی شناخته شده .مشاهدات پایه ای ( ابتدایی) بروکا که فقدان زبان به طور نمونه یک نتیجه ی اسیب برای نیمکره چپ است،اما نیمکره ی راست امروز هنوز ایستاده.(کاپلان.1987)
اسیب به نیمکره ی راست مغزی به مشکلات متفاوت به ویژه در پردازش اطلاعات بینایی فضایی گرایش دارد.در طول این دوره( روابط فصل ها) یک تقسیم بندی کارهای نیمکره ی راست و چپ قشر مغزی به نظر می رسد: نیمکره ی چپ برای زبان (و بعضی چیزهای دیگر)و نیمکره ی راست برای پردازش اطلاعات بینایی فضایی اختصاص یافته.این شرح حالت که یک نیمکره ی دیگری برای شایستگی خاص شناخته شده به عنوان عدم تقارن عملکردی مهم تر است.اگرچه بروکا نتیجه گیری کرد که ما با نیمکرهی چپ صحبت میکنیم» ما حالا میتوانیم نتیجه ای که میگوید نیمکره ی چپ پردازش زبان صرف نظر از اینکه ایا صحبت می کند یا نه را اصلاح کنیم.بلونی پوزلر و کلیما(1989)خواننده های ناشنوا را که که از اسیبی که ناشی از سکته در بخشی از نیمکره چپ یاراستشان رنج می بردند را مطالعه کرد. محققان فهمیدند که اسیب نیمکره ی چپ برای خواننده ها تنها زمانی که فقط برای صحبت کردن زبان استفاده شود،افازی را نتیجه میدهد. بنابرااین به هر حال نشانه زبان اگرچه یک کیفیت دیداری فضایی را استفاده میکند پس خواننده ها با اسیب نیمکرهی راست افازی نیستند.از ان زمان به بعد بیشتر مدارک از خواننده ها یی که از اسیب مغزی رنج می برند یافته هایی از مطالعهی عصبی خواننده های ناشنوا نشان داده که نیمکره ی چپ مخصوص زبان هست(اموری2003).
مدارکی از شکاف مغز بیمار:
یک منبع دیگر از مدارک زبان یک عملکرد چپ مغز است که در اشخاص با جسم پینه ای جدا شده به عنوان در مان برای صرع شدید که به مقدار دیگر پاسخ داده شود
،یافت شده.جدا کردن ارتباط بین دو نیمکره به نظر می رسد که بخشی از فعایت های الکتریکی که همراهی میکنند صرع را یا کاهش میدهند یا حذف میکنند صرع را متوقف کرد(گزانیجا1983) بیمارانی که این جراحی را داشتند و نیمکره ی چپ یا راست سالم داشتند. بنابراین هر نیمکره هنوز می تواند عملکردهای طبیعی خودش را اجرا کند.
اما چون جسم پینه ای جدا شده ،هیچ ارتباطی بین دو نیمکره نیست .این تقسیم منحصر به فرد مغز در زندگی روزانه عملکردهای کمی سختتری را دارد،اما در تنظیمات ازمایشگاهی انها محققانی با فرصت مطالعه ای که هر نیمکره به تنهایی انجام میدهد ،؛را پیدا کردند.بیماران شکاف مغز در موقعیت های ازمایشگاهی که یک تصویر تنها در نصف چپ از میدان بینایی ارایه میشده را ازمایش کردند_این برای که نقطه ی ثابت مرکزی چپاست. زیرا ارتباط هایی از نیمه ی چپ هر بازگشتی به نیمکره ی راست میرود وتنها نیمکره ی راست میداند که چه چیزی در تصویر است.اطلاعات در دسترس در این موقعیت در هر نیمکره ی مغزی یک بیمار شکاف مغز در شکل 2.4 توضیح داده شده.بیمار ها ی شکاف مغز در این موقعیت ها به طور نمونه(طبیعی) نمی توانند انچه را که دیدهاند را بگویند. هر چند انها میتوانند انچه را که دیده اند را با دست چپشان رسم کنند.(اولین ارتباط با نیمکره ی راست) محققان معتقدند که این ناتوانی بیماری های شکاف مغز برای نشان دادن کلامی انچه که در زمینه ی دیداری ارایه شده چنین معنا میکنند که نیمکرهی ای که نیمکره ی راست میداند چه چیزی بیرون است ونمی تواند صحبت کند و نیمکره ی چپ که می تواند صحبت کند اما نمیداند چه چیزی بیرون است.
منبع:
درباره این سایت